Wandeling langs de Streif: In de voetsporen van het legendarische Hahnenkamm-racecircuit
Voor wandel- en wintersportliefhebbers is de wandeling over de Streif op de Hahnenkamm een echt hoogtepunt. Op de beroemde skipiste van de Hahnenkamm Race kunnen bezoekers in de zomer het parcours verkennen en de indrukwekkende secties zoals de “Mousetrap” en de “Steilhang” van dichtbij meemaken. De beklimming biedt niet alleen spannende inzichten in de geschiedenis van het skiën, maar ook spectaculaire uitzichten op Kitzbühel en de omliggende Alpen.
Tourdata:
- Begin: KitzSki Hahnenkammbahn (Hahnenkammstraße 1, 6370 Kitzbühel)
- Kosten Hahnenkamm-kabelbaan: Bergopwaartse tocht 24,5€. Hier zijn de huidige Prijzen,
- Wandeltijd: 2,5 uur
- Moeilijkheidsgraad: medium
- Totale lengte van de route: ca. 3,8 km
- Hoogte: bergafwaarts 900 m
- Seizoen: aanbevolen van juni tot half oktober
Hahnenkamm-kabelbaan
We kopen een kaartje voor de Hahnenkamm-kabelbaan voor € 24,50, uiteraard alleen voor de beklimming, want we willen ook de Streif afdalen.
Er staat niemand in de rij, dus stappen we meteen in de Marcel Hirscher-gondel. Deze vertrekt om 9:12 uur. Je kunt genieten van een prachtig uitzicht en zelfs over een skischans rijden. Nauwelijks 15 minuten later komen we aan bij het bergstation.
De wandeling:
Het starthuis
Uiteraard begint onze wandeling bij het starthuis. Vanaf hier is het 3.312 m tot de finish. Het starthuis op de Hahnenkamm biedt een schitterend uitzicht op de omliggende bergen en Kitzbühel. Zelfs het startsignaal is indrukwekkend; Je zou hier niet eens te voet naartoe willen gaan, laat staan op volle snelheid skiën.
Wij kiezen ervoor om het minder steile wandelpad te nemen en bereiken na slechts 2 minuten de Hocheckhütte. Vanaf hier gaan we verder richting de Mausefalle, een van de bekendste plekken aan de Streif en in het skicircus in het algemeen.
Eerst gaan we door een weidepoort en omhoog naar een nogal vervallen uitkijkplatform.
De Muizenval
Een paar meter verderop ligt de beroemde muizeval. Mijn eerste gedachte is: “Zijn ze geestelijk ziek?” Op tv ziet het er niet zo slecht uit. Maar als je hier zelf staat, is het gewoonweg ongelooflijk dat iemand de moed heeft om met topsnelheid naar beneden te racen. Ik zou hier nog niet eens op een Bogerl kunnen rijden. Geen wonder, de helling is 85%!
Wij vervolgen ons pad over het kronkelige pad. Om op de renbaan te blijven, moet u na een paar minuten het hoofdpad verlaten en rechtsaf slaan. Maak je geen zorgen, het pad is goed aangegeven. Je loopt terug naar het meer.
steile helling
Eerst dacht ik dat het steil zou zijn, maar pas toen we de steile helling bereikten, beseften we waarom het zo heette! We moeten in een kronkelend patroon blijven lopen, omdat de steile helling te voet gewoonweg niet te doen is (en bovendien is de natuur in de zomer beschermd). In de winter is deze passage de ijzigste plek.
de Gschöss
We komen bij het glijdende deel van de racebaan, dat voor ons nog steeds snel genoeg is. De coureurs hier rijden nog steeds een indrukwekkende snelheid van 90 km/u. We hebben echter ook tijd om te genieten van de omliggende bergen, zoals de Wilder Kaiser.
Dit wordt gevolgd door de oude steeg, het meest turbulente deel van de route. Als u een langere pauze wilt nemen, kunt u verder wandelen naar het Seidlalmmeer.
Na ruim 1 uur bereiken we de Seidl-Alm het middelste gedeelte van de renbaan. Wie wil, kan hier ook even stoppen.
We lopen rechtdoor over het smalle pad en na een paar minuten komen we in een prachtig bos, dat we doorkruisen.
Hausberg rand
Na Lariks schot we komen eindelijk aan bij de beroemde Hausberg randwaar u op een bankje in het park kunt zitten en van het uitzicht kunt genieten. Het is gewoonweg onvoorstelbaar dat de skiërs hier met volle vaart naar beneden springen. Wat op televisie indrukwekkend lijkt, wordt hier bijna ongelooflijk. Het idee is ronduit absurd.
Aan het einde komt de Doelgericht schot. Hierbij bereiken de racers snelheden tot wel 140 km/u. U gaat hier echter niet overheen, maar komt op de weg richting Kitzbühel centrum.
De De Oostenrijkse Olympisch kampioen Fritz Strobl had in 2002 slechts 1:51.57 minuten nodig voor de Streif.
Het duurde maar iets meer dan 2 uur 😉
Conclusie
Een werkelijk opwindende en prachtige wandeling, of u nu naar de skiwedstrijden kijkt of niet.
